Energy

 

اصطلاحات مرسوم در بورس کالای ایران  

عرضه:
عبارت است از اعلام آمادگی برای فروش انواع قراردادها و ابزارهای مالی قابل معامله در بورس کالا از طریق کارگزار طبق مقررات مذکور در این آئین نامه .
تقاضا:
عبارت است از اعلام آمادگی برای خرید انواع قراردادها و ابزارهای مالی قابل معامله در بورس کالا از طریق کارگزارطبق مقررات مذکور در این آئین نامه.

قرارداد خرید
قراردادی است که در آن اتاق پایاپای، به نمایندگی از طرف فروشنده عمل می كند و مشتری خریدار آن است.

 
قرارداد فروش:
قراردادی است که در آن اتاق پایاپای به نمایندگی از طرف خریدار عمل می كند و عرضه کننده فروشنده آن است.

خریدار:
شخص حقیقی یا حقوقی است که کارگزار از طرف او عمل می کند.

فروشنده:
شخص حقیقی یا حقوقی است که کارگزار از طرف او عمل می کند .

کارگزار
شخصی است که مبادرت به داد و ستد انواع قراردادها و ابزارهای مالی قابل معامله در بورس کالا می نماید. معاملات در بورس کالا منحصراً توسط کارگزاران بورس کالا قابل انجام است.

ناظر معاملات:
شخص حقیقی است كه به نمایندگی از طرف دبیر كل بورس کالا بر حسن جریان معاملات و انطباق آن با قوانین و مقررات مربوط نظارت خواهد داشت.

قرارداد تسویه شده:
قراردادی است كه بر اساس قرارداد اصلی تهیه و توسط اتاق پایاپای بورس کالا تسویه شده است .

 
قرارداد نقدی :
قراردادی است كه بهای فلز مورد معامله به صورت نقدی پرداخت می شود و تحویل به صورت فوری صورت میگیرد.

قرارداد نسیه:قراردادی است كه فلز بصورت فوری تحویل می شود و بهای آن در تاریخ سررسید پرداخت می گردد.
قرارداد سلف :
قراردادی است كه برای خرید یا فروش یك فلز و تحویل در زمان مشخص در آینده و با قیمت معین منعقد می شود و تمام بهای آن، هنگام معامله پرداخت می گردد . این نوع قراردادها تا رسیدن موعد تحویل ، قابل معامله مجدد در بورس کالا نمی باشند.