تحلیل

محدودیتهای ورود نفتخام های آمریکای لاتین به بازار شرق

سه شنبه 4 خرداد 1395   سرویس
درچند سال اخیر حرکت و جریان نفت بسمت بازار شرق( آسیا-آقیانوسیه) دچار تغییر و دگرگونی گردیده است. بعبارت دیگر شروع بکار مراکز پالایشی جدیددر آسیا ، سیاست ها و استراتژی جدید دولتهای منطقه در تشویق پالایشگران خود در جهت قطع وابستگی به واردات نفت از یک منطقه خاص (بویژه خلیج فارس و...) از یک سو و پیگیری و نیاز صادرکنندگان نفت منطقه اقیانوس اطلس در دستیابی به بازار های جدید از سویی دیگر و همچنین ورود انواع نفتخام جدید به بازار از سوی تولید کنندگان در منطقه خلیج فارس ، همگی دراین تغییر و دگرگونی سهیم می باشند.

درچند سال اخیر حرکت و جریان نفت بسمت بازار شرق( آسیا-آقیانوسیه) دچار تغییر و دگرگونی گردیده است. بعبارت دیگر شروع بکار مراکز پالایشی جدیددر آسیا ، سیاست ها و استراتژی جدید دولتهای منطقه در تشویق پالایشگران خود در جهت قطع وابستگی به واردات نفت از یک منطقه خاص (بویژه خلیج فارس و...) از یک سو و پیگیری و نیاز صادرکنندگان نفت منطقه اقیانوس اطلس در دستیابی به بازار های جدید از سویی دیگر و همچنین ورود انواع نفتخام جدید به بازار از سوی تولید کنندگان در منطقه خلیج فارس ، همگی دراین تغییر و دگرگونی سهیم می باشند.البته بیشترین دگرگونی و تغییر در شرایط بازار نفت درشرق کانال سوئز نیز در اواخر سال جاری حادث خواهد شد یعنی زمانی که پالایشگاه ۴۰۰ هزار بشکه در روز امارات متحده عربی در RUWAIS غربی فعالیت خود را آغاز خواهد نمود وبا این اقدام روزانه همین مقدار نفتخام سبک و ترش موریان از بازار حذف خواهد گردید. بدیهی است که پالایشگران آسیایی کمبود آنرا بشدت احساس خواهند نمود و لذا بدنبال جایگزین مناسبی نیز بجای آن خواهند بود که بدلیل کرک مناسب آن می تواند مشوقی برای آربیتراژ و واردات نفت از نواحی دریای شمال ،غرب آفریقآ و یا آمریکای لاتین باشد. البته ، بجز نفتخام اسپو روسیه که از طریق شرق آن کشور به بازار شرق عرضه می شود ، نفتخام های فوق سبک عربستان ،داس(Das ) امارات ، نفتخام شیرین و سبک آنگولا(Nemba که یک محموله آن درماه ژوئن بارگیری و روانه پالایشگاهی در ژاپن خواهد شد ) و نفتخام Santa Barbara ونزوئلا و... همگی می توانند جایگزین مناسبی برای نفتخام موربان امارات در بازار آسیا و شرق دور مد نظر قرار گیرند
از طرفی، کشور های منطقه آمریکای لاتین نیز بدلیل از دست دادن بازار مهم و قدیمی خود یعنی ایالات متحده آمریکا (که با تولید نفت غیر متعارف Shale Oil و روند افزایشی آن از واردات خود کاسته) ، بشدت بدنبال بازار های جدید برای نفت صادراتی خود در آسیا- اقیانوسیه هستند.شاید هندوستان مهمترین مثال در این زمینه باشد که تلاش دولت آن در رهایی از وابستگی شدید کشورش به نفت خلیج فارس ، پالایشگران هندی را وادار به تغییر مسیر بخشی از نفتخام وارداتی خود نموده ویا دولت کره جنوبی که در راستای همین سیاست قبول کرده است تا به ازای نفتخام وارداتی توسط شرکتهای نفتی داخلی از منابعی بغیر از خلیج فارس بخشی از هزینه حمل آنها را تحمل نماید.برای مثال ، پالایشگاه جدید ۳۰۰۰۰۰ بشکه در روز شرکت IOC هندوستان که بر اساس نفتخام های سنگین طراحی شده است ، می تواند علاوه بر نفتخام های منطقه خلیج فارس ، نفتخام های صادراتی مشابه از آمریکای لاتین ( ازجمله Maya تولیدی در مکزیک و...) و را بعنوان خوراک نیز مصرف نماید
از طرفی، اساسا" هرتغییر در جریان و یا انتقال نفت برا ساس منافع حاصله برای خریداران و یا بعبارتی پالایشگران تعیین می شود و در ارتباط مستقیم با قیمت نهایی و یا هزینه ای است که باید هر پالایشگر برای هر بشکه نفتخام خوراک وارداتی خود بپردازد. بعبارت دیگر، دولتها ممکن است با توجه به استرتژی خود پالایشگران کشور را با هدف ایجاد امنیت بیشتر در تامین نفت ، آنان را تشویق به واردات نفت از مبادی مختلف نمایند اما در نهایت آنچه که فعالیت جاری و روزمره هرپالایشگاه را در طول هر ماه مورد ارزیابی و سنجش قرار می دهد همانا نحوه حداقل کردن هزینه ها و در نتیجه افزایش سود حاصل از فعالیت پالایشی می باشد که می تواند قدرت چانه زنی هر پالایشگر را با رقبای داخلی در یک کشور و یا در بازارهای بین المللی مورد ارزیابی قرار دهد. البته برای منظور فوق ، پالایشگران آسیایی علاقمند می باشند که از اطلاعات دیگری نیز برخوردار باشند از جمله: اختلاف بین قیمت انواع نفتخام ، نرخ کرایه حمل هر محموله خریداری شده از مبدا تا مقصد و سایر هزینه های عملیاتی که قیمت و ارزش هر بشکه نهایی مصرفی آنان را در بر می گیرد. برای مثال ، در مورد نفتخام های منطقه آمریکای لاتین بایستی گفت که این نفتخام ها راه سختی را برای رقابت با سایر نفتخام های وارداتی به شرق در پیش خواهند داشت و بهمین منظور است که مکزیک برای نفوذ بیشتر و راحت تر به بازار آسیا تلاش می کند تا با معرفی و اعلام یک فرمول رسمی برای نفتخام (های ) صادراتی خود برمبنای نفتخام های شاخص منطقه خلیج فارس(عمان و دوبی که معمولا پالایشگران آسیایی ترجیح خود را برای خرید نفتخام آن منطقه به آن وابسته می دانند ) ، نظر شرکت های نفتی در شرق سو ئز را برای ورود نفتخام خود به پالایشگاه آنها جلب نماید. اما مشخص است که اتخاذ چنین روشی دارای محدودیتهایی نیز می باشد .یکی از این محدودیتها معرفی و ورود نفتخام سنگین جدید عراق (نفتخام سنگین بصره)می باشد که در حال ورود به بازار بوده و مقدار قابل عرضه و کیفیت آن ، نیز از موارد ومشکلاتی است که همواره وجود آن یعنوان یک رقیب مهم برای نفتخام های وارداتی ار آمریکای لاتین بشمار می رود. البته با فرض حل شدن مشکلات فوق ، و اینکه معامله گران نفتی با یک قیمت رقابتی با نفتخام های منطقه خلیج فارس بتوانند مشکل قیمتی آنرا حل کنند ، این اقدام می تواند یک رقیب سرسخت برای سایر نفتخام های آمریکای لاتین برای ورود به بازار آسیا باشد
در حال حاضر صادرکنندگان نفتخام های آمریکای لاتین برای ورود به بازار آسیا ، از فرصت و موقعیت نفتخام های غرب کانال سوئز یعنی اختلاف قیمت میان نفتخام WTI در بازار آمریکا با نفتخام های برنت دریای شمال و نفتخام شاخص خلیج فارس یعنی دوبی در شرق کانال سوئز و همچنین میزان هزینه حمل هر بشکه نفتخام از آن منطقه به آسیا و شرق دور بهره می جویند. برای مثال، حرکت و جریان محموله هایی که توسط پالایشگران ژاپنی و کره جنوبی در ماه مارس از آن منطقه به مقصد شرق کانال سوئز بارگیری شدند با قیمتی معادل تقریبی ۱۲/۸۲ دلار در هر بشکه تخفیف نسبت به نفت خام برنت دریای شمال در اواخر فوریه خریداری شده اند. البته پالایشگران کره ای دلیل دیگری نیز برای این اقدام خود دارند وآن ایجاد تنوع در تامین مبادی عرضه نفت و بدنیال آن عقد موافقت نامه و یا توافق های جدیدی است که از جمله در آوریل سال گذشته با دولت کلمبیا منعقد کرده بطوریکه واردات نفتخام کره جنوبی از آن کشور از ۱/۴۲ میلیون بشکه در ماه ژوئن سال گذشته با بیش از سه برابر افزایش به ۴/۸۹ میلیون بشکه تا مارس سال جاری رسیده ویا توافق شرکت هیوندای اویل با شرکت دولتی نفت مکزیک(Pemex) مبنی بر دریافت حداقل پنج میلیون بشکه از نفت خامهای Maya و Isthmus آن کشور در نیمه دوم سال جاری بوده است
البته همین علاقه مندی ، حساسیت و حتی چالش ها در میان پالایشگران آسیایی برای واردات میعانات گازی از ایالات متحده آمریکا نیز وجود دارد و در این مورد نیز اختلاف قیمت میا ن نفتخام WTI در بازار آمریکا و برنت در دریای شمال و همچنین هزینه حمل هر بشکه میعانات گازی از مبدا تا مقصد و هزینه های عملیاتی مربوط به آن از مهمترین عوامل تاثیر گذار بر روند جریان محمولات میعانات گازی تولیدی در بازار آمریکا به بازار شرق کانال سوئز می باشند. لازم به یادآوری است که، محمولات مورد نظر فوق معمولا با نفتکش های افرامکس بارگیری و حمل می شوند که این نفتکش ها از نظر اندازه برای حرکت در مسیر کوتاهتر (و از طریق کانال پاناما )بسیار بزرگ بوده و لذا از نظر اقتصاد حمل و نقل در مقایسه با نفتکش های VLCC که محمولات نفتخام و میعانات گازی را از خلیج فارس به مقصد آسیا و شرق دور حمل می کنند ، از صرفه کمتری برخوردارند.(تهیه کننده: عنایت الله طاهرزاده - منابع : PIW و Argusماه مه ۲۰۱۵

 

سه شنبه 4 خرداد 1395
منبع: شرکت ملی نفت ایران



نظرات

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب منتشر خواهد شد
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد