تاثیر توافق بر سرمایه‌گذاری خارجی در بازار سرمایه

دو شنبه 29 تیر 1394   سرویس

کارشناس منابع مالی بین‌المللی

خوشبختانه بعد از مذاکرات طولانی ایران، توافق نهایی کسب شد و در این مقاله قصد داریم تاثیر این توافقات بر روند ورود سرمایه‌گذاران خارجی در بازار سرمایه را بررسی کنیم.

 

 

هم‌اكنون 550 ميليون سرمايه‌گذار در اروپا وجود دارند و بسياري از آنها علاقه‌مند هستند در سهام شركت‌هايي كه سودآور است، مشاركت کنند. سهم بازار سرمایه از این سرمایه‌گذاران خارجی چگونه است؟ آیا زیرساخت‌های بازار سرمایه آماده است؟

 

آیا کارگزاران حرفه‌ای برای معرفی حرفه‌ای پتانسیل‌های بازار سرمایه وجود دارند؟ نقش رایزنان اقتصادی در سفارتخانه‌های کشورمان در خارج از کشور در این میان چیست؟ نقش رسانه‌ها در جذب سرمایه‌گذاری و ارائه چهره مثبت از کشورمان چیست؟ این سوال و بسیاری از سوالات دیگر نشان می‌دهد جذب سرمایه‌گذاری خارجی یک مسابقه حرفه‌ای رقابتی است که با مشارکت بخش دولتی و خصوصی، محقق می‌شود.

 

مساله کلی که در خصوص سرمایه‌گذاران خارجی وجود دارد این است که مرحله انتخاب سرمایه‌گذاری، مرحله پیچیده‌ای است. شاید نکته امیدوارکننده این باشد که سرمایه‌گذاران کوچک نمی‌توانند در پروژه‌های بزرگ سرمایه‌گذاری کنند، ولی می‌توانند سهامداران شرکت‌های کوچک باشند.  اگر به شما بگویند بین کشورهای مالزی، سوئیس و آفریقا کدام محل را برای سرمایه‌گذاری انتخاب می‌کنید، پاسخ شما چیست؟

 

کدام کشور برای شما تصویر ذهنی مثبت و ثبات اقتصاد بیشتری معنا می‌دهد؟  ابتدا باید تصویری که از ایران در جهان است، ارتقا یابد که خوشبختانه بعد از مذاکرات این تصویر ذهنی ارتقا یافت. هم‌اکنون در دنیا موسسات بین‌المللی وجود دارند که بر اساس تحقیقات وسیع روی تصویر کشورها در بین مردم سایر کشورهای جهان فعالیت می‌کنند.

 

زيربناي توسعه اقتصادي كشور استفاده از تصويرسازي است و كشورهاي مختلف که حتی هیچ‌گونه تحریمی ‌بر آنها تحمیل نشده است، از جمله: سنگاپور، مالزي، نيوزیلند، سوئیس، آلمان و کره جنوبی در اين خصوص با استفاده از هنر تصويرسازي رشد اقتصادي را براي كشورهاي خود به ارمغان آورده‌اند.

 

تاثیر توافق بر سرمایه‌گذاری خارجی در بازار سرمایه

برای تصویرسازی لازم است کشورهایی که پتانسیل لازم برای ورود سرمایه‌گذاران خارجی دارند به‌عنوان کشورهای هدف برای ارسال اطلاعات در نظر گرفته شوند.

با توجه به اينكه در طرح تصویرسازی هدف تبليغات صرف نيست و به اثربخشي تبليغات توجه مي‌شود كه بتواند توسعه اقتصادي را براي كشور به ارمغان آورد، بنابراين با تصویرسازی می‌توان شاهد توسعه اقتصادي كشور و ارتقاي شاخص‌هاي اقتصادي از جمله توليد ناخالص داخلي (GDP) براي كشور بود.

 

سوال دیگر این است که آیا می‌خواهیم شرکت‌های ایرانی در بورس‌های بین‌المللی پذیرش شوند؟ آیا می‌خواهیم شرکت‌های بین‌المللی در بورس کشورمان پذیرش شوند؟ آیا به دنبال سهامداران خارجی هستیم که بتوانند سهام شرکت‌های ایرانی را خریداری کنند؟ پاسخ به هر یک از این سوالات استراتژی کلان ما به سوی بین‌المللی شدن بازار سرمایه خواهد بود.

 

اگر می‌خواهیم شرکت‌های ایرانی در بورس‌های بین‌المللی پذیرش شوند، باید قدم‌های اجرایی برای راهیابی به این مسیر برداشته شود.

در حالي‌كه اكثر كشورها از قبيل قرقيزستان با شركت‌هاي بسيار كوچك وارد بورس‌هاي بين‌المللي از جمله لندن مي‌شوند، ولي متاسفانه در ايران تنها روش تامين مالي استفاده از فاينانس‌هاي داخلي يا بين‌المللي است كه هزينه‌هاي زيادي از قبيل نرخ بهره، نرخ مديريت، تعهد و بسياري از محدوديت‌هاي ديگر را در بردارد و اين هزينه‌هاي گزاف بايد پرداخته شود.

 

عموما براي ورود به بورس‌هاي بين‌المللي موسسات مالي و حقوقي وجود دارند كه توامان الزامات بورس‌ها و استانداردهاي آنها را بررسي مي‌كنند و بر آن اساس اعلام مي‌کنند كه آيا شركتي مي‌تواند وارد بورس‌هاي بين‌المللي شود يا خير و براي ارزيابي اوليه هيچ گونه هزينه‌اي دريافت نمي‌کنند. چنانچه همه مدارك مورد نياز آماده باشد، كل پروسه ورود به بورس‌هاي بين‌المللي 6 ماه طول مي‌كشد.

 

مديران شركت‌هاي داخلي كه تمايل به ورود به بورس‌هاي بين‌المللي دارند بايد اراده قاطعي داشته باشند تا با تغيير يك مدير تغییری در تصميم‌گيري آنها رخ ندهد.

هم‌اکنون شركت‌هايي كه در بورس‌هاي تركيه هستند، شركت‌هاي تامين سرمايه از اقصي نقاط جهان منابع مالي ارزان قيمتي از جمله وام‌هاي 5/2 درصدي در اختيار آنها قرار مي‌دهند.

چنانچه به دنبال سهامداران خارجی هستیم که بتوانند سهام شرکت‌های ایرانی را خریداری کنند نقش کارگزاران در این میان برجسته می‌شود.

 

دیگر کارگزاران نمی‌توانند مثل گذشته با خرید و فروش سهام به روش سنتی نقش توسعه‌ای داشته باشند.  کارگزاران باید ضمن برگزاری همایش‌های تخصصی (Road show ) (در کشورهای هدف و آشنایی با اصول ارتباطات تخصصی مالی (Financial Communication)بتوانند به صورت حرفه‌ای و بین‌المللی عمل کنند.

 

سرمايه‌گذاران خارجي علاقه‌مند به شفافيت هستند و دوست دارند بعد از سرمايه‌گذاري هرزمان تمايل داشتند، سرمايه خود را خارج کنند. بنابراين استراتژی خروج از شرکت   (Exit Strategy) بايد كاملا مشخص باشد. موضوعات دیگر افتتاح حساب برای سرمایه‌گذاران خارجی و انتقال ارز است كه بايد مورد توجه قرار گيرد.

 

همچنین ثبات نرخ ارز و ارائه ضمانت‌های لازم به سرمایه‌گذاران خارجی در قالب قانون تشویق و حمایت از سرمایه‌گذاری خارجی از دیگر مواردی است که به اطمینان سرمایه‌گذاران کمک می‌کند.

 

برگزاری معرفی فرصت‌های اقتصادی کشور توسط سفارتخانه‌های ایران در خارج از کشور در قالب همایش نیم روزه و دعوت از نمایندگان بخش دولتی و فعالان اقتصادی این حوزه می‌تواند مزیت‌های اقتصاد کلان ایران را به سرمایه‌گذاران بین‌المللی نشان دهد.

 

مساله دیگر بهبود فضای کسب‌و‌کار است. نباید زمان سرمایه‌گذار داخلی و خارجی را با قوانین دست و پا گیر تلف کرد. بخش دولتی و خصوصی با مشارکت فعال و با دید بین‌المللی باید هر مانعی را که فراروی تحرک بخش خصوصی است بردارد.

 

اگر می‌خواهیم شرکت‌های بین‌المللی در بورس کشورمان پذیرش شوند، اول باید بررسی شود ببینیم هزینه و فایده ورود این شرکت‌ها چیست؟ آیا سیستم اقتصادی کشور آمادگی دارد سرمایه‌های کشور به‌عنوان سهامداران وارد شرکت‌های خارجی شود؟

 

از جمله الزامات پذیرش در بورس‌های خارجی رعایت ضوابط گزارشگری مالی و استانداردهای حسابداری بین‌المللی است. اگر شرکتی بخواهد وارد بورس خارجی شود باید صورت‌های مالی خود را براساس استانداردهای بین‌المللی ارائه مجدد کند پس ما باید بتوانیم ارتباطی بین حسابرسان خودمان با حسابرسان بین‌المللی فراهم کنیم تا بتوانند در سر برگ حسابرسان معتمد گزارش خود را ارائه کنند.

 

اگر افراد فعال در بازار سرمایه ارتباطات بین‌المللی را بشناسند و بین‌المللی رفتار نمایند خواهیم دید که توسعه بازار سرمایه زودتر اتفاق خواهد افتاد. ساختارهاي لازم قانوني می‌تواند از طريق امضاي يادداشت تفاهم‌ها با بورس‌هاي بين‌المللي انجام شود به‌عنوان مثال ما 10 شركت ايراني را وارد بورس لندن مي‌كنيم و بورس لندن نيز متقابلا 10 شركت قوي را وارد بورس ايران مي‌کند.

 

بخش ديگر مربوط به كارگزاران است. كارگزاران ما تمایل دارند بیشتر سهامداران خارجی را جذب کنند و با ادبيات ورود به بورس‌هاي بين‌المللي آشنا نيستند که لازم است با برگزاری دوره‌های آموزشی این بخش ارتقا یابد.

 

زماني كه شركت‌هاي موجود بورسي ما از 500 عدد فعلي به 1500 شركت افزايش يابد به همان نسبت درآمد كشور افزايش مي‌يابد.

در پایان اینکه معتقدم در راستای ارتقای نظام تامین مالی کشور و برداشته شدن فشار از بانک‌ها، شركت‌هاي داخلي بايد در بورس‌هاي بين‌المللي حضور داشته باشند و از طرفی اگر شركت‌هاي خارجي در بورس‌هاي داخلي حضور داشته باشند، موجب می‌شود سرمایه‌گذاران دیگری نیز به کشور وارد شوند.

دو شنبه 29 تیر 1394
دنیای اقتصاد



نظرات

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب منتشر خواهد شد
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد