راند پایانی فولاد برای سال ۹۵

یک شنبه 1 اسفند 1395   سرویس
دورنمای بازار فولاد را باید در بارش باران و برف، جاری شدن سیل و بسته شدن راه‌های ارتباطی جست‌وجو کرد زیرا چهره جدیدی در زیرساخت‌های بازار فولاد رقم خورده است.

نزدیکی به روزهای پایانی سال هم تاثیرگذاری بر دورنمای خرید و نوسان قیمت‌ها را محدود ساخته و شرایط دشواری را در بازار فولاد پدید آورده است. به‌نظر می‌رسد چهره جدید بازار فولاد را باید در رفتار کژ‌دار و مریز تقاضا جست‌وجو کرد هرچند که خوش‌بینی نسبت به هجوم تقاضا در روزهای پایانی سال نیز محدود شده است.

تجربه نشان داده است که دو هفته پایانی سال را باید زمانی برای تخلیه و بارگیری محموله‌های معامله شده، انبارگردانی پایان سال، تسویه وجوه و بستن حساب‌های بازار به‌شمار آورد؛ بنابراین در این فاصله زمانی، فرصت چندانی برای فعالیت‌های تجاری باقی نمی‌ماند. این در حالی است که دشواری‌های حمل و نقل و محدودیت‌های حرکت کامیون‌های بزرگ نیز در روزهای پایانی سال به وخامت اوضاع دامن می‌زند بنابراین دو هفته پایانی فعالیت‌ها در بازار را نمی‌توان چندان هم برای خودنمایی عرضه یا تقاضا جدی گرفت.

از سوی دیگر روزهای پایانی سال نیز زمانی برای پرداخت معوقات، حقوق، دستمزد، عیدی و پاداش پایان سال واحدهای تولیدی خواهد بود، بنابراین نمی‌توان به تولید واقعی در این زمان نیز امیدوار بود. موارد فوق در نهایت موجب خواهد شد تا فعالیت‌های تولیدی و تجاری تنها در دو هفته پیش‌رو تجمیع شده و اوج فعالیت‌ها را نیز در همین بازه زمانی محدود مشاهده خواهیم کرد. پس از پایان این زمان نیز باید ادامه فعالیت‌ها را در زمانی نزدیک به یک ماه آینده یعنی از اواسط فروردین ماه جست‌وجو کرد. با توجه به موارد فوق در کنار انتظار برای بهبود حجم تقاضا در روزهای پایانی سال باید از این پس فعالیت‌های تجاری و تولیدی را به دو بخش مجزا تقسیم کرد؛ بخش اول در دو هفته پیش‌رو و بخش دیگری پس از پایان یافتن تعطیلات نوروز. هر‌کدام از بخش‌های فوق ملزومات و ویژگی‌های خاص خود را در‌بر‌دارند، هرچند که بررسی شرایط در دو هفته پیش‌رو را می‌توان ساده‌تر ارزیابی کرد.

وضعیت عرضه در روزهای آیندهدرخصوص عرضه باید به دو نکته اساسی توجه داشت؛ یکی حجم عرضه و دیگری قیمت‌های پیشنهادی از سمت تولیدکنندگان برجسته. درخصوص قیمت و برای دو هفته پیش‌رو این ذهنیت وجود دارد که به دلیل رشد نسبی حجم تقاضا و برخی محدودیت‌های عرضه، قیمت‌های پیشنهادی در بخش عرضه با رشدی نسبی و البته محدود رو‌به‌رو شود که سیگنالی شکننده برای رشد قیمت‌ها تلقی می‌شود. این در حالی است که زیرساخت‌های موجود در بازار آزاد چندان هم فضایی را برای رشد قیمت‌ها ایجاد نکرده و تنها تحریک قیمت‌های اعلامی از سوی عرضه‌کنندگان اصلی است که می‌تواند به رشد قیمت‌ها در بازار آزاد منجر شود. از سوی دیگر بسترهای موجود برای رشد قیمت‌های پیشنهادی نیز چندان فراهم نبوده و خوش‌بینی به هجوم تقاضا هم آن‌گونه که باید و شاید محقق نخواهد شد. با توجه به موارد فوق مهم‌ترین‌ وضعیت عرضه را باید در قیمت‌های پیشنهادی جست‌وجو کرد زیرا حجم عرضه چندان هم تغییری نداشته و بازار مسیر پیشین خود را می‌پیماید.
وضعیت عرضه در ابتدای سال آینده
نگرانی از افزایش قیمت دلار در روزهای پایانی سال در کنار بیم و امید از افزایش قیمت‌های جهانی را باید جدی گرفت زیرا این دو سیگنال می‌تواند چهره‌ای خشن را از بازار فولاد در فروردین ماه سال آینده ترسیم کند. این در حالی است که بی‌رمقی تقاضا در این مدت بر طبق روال سال‌های قبل را باید جدی گرفت، بنابراین نگرانی از ورود بازار به یک فاز خطرناک از رکود تورمی نیز محتمل خواهد بود که با افت حجم تولید و داد و ستد، شرایط سختی را برای اغلب فعالان بازار پدید خواهد آورد. از سوی دیگر باید به عقب‌نشینی احتمال عرضه‌ها در سال آینده با نگرانی بیشتری نگریست زیرا در صورت افزایش قیمت‌ها به هر دلیل و ضعف عرضه‌ها در کنار دشواری‌های احتمالی تامین شمش، قیمت‌های پیشنهادی در مقایسه با حجم عرضه‌ها نیز افزایش خواهد یافت که دشواری‌های بیشتری را برای بازار فولاد ایجاد می‌کند. درخصوص وضعیت عرضه در سال آینده باید با نگاه دقیق‌تری به وضعیت قیمت‌ها در بازارهای جهانی توجه کرد.

در بازارهای جهانی، آغاز به‌کار مجدد بازار چین پس از پایان تعطیلات بهاره این کشور را می‌توان مهم‌ترین ویژگی تاثیرگذار بر بازارهای بین‌المللی فولاد با محوریت شرق آسیا قلمداد کرد. این در حالی است که از هم‌اکنون موج‌های بزرگی از خوش‌بینی در بازارهای مالی کشورهای شرقی و مخصوصا بازارهای آتی فولاد سایه انداخته و دورنمای مثبتی را از رشد قیمت‌ها ایجاد کرده است. به نظر می‌رسد رشد قیمت‌ها را بتوان با ضریب خطای مطلوبی مورد بحث قرار داد زیرا ذهنیت غالب فعالان بازار فولاد در کشورهایی همچون چین بر افزایش نرخ تاکید دارد. تاثیرگذاری حمایت‌های دولتی از بخش‌های اقتصادی را می‌توان مهم‌ترین‌ رخداد در بازار چین دانست هرچند که خوش‌بینی‌ها به سایر بازارهای فلزی در جهان نیز به این روند مطلوب قیمتی دامن زده است. افزایش بهای نفت خام در بازارهای جهانی که به افزایش قیمت تمام‌شده مواد معدنی و مصنوعات فولادی منجر می‌شود، بازگشت تقاضا، امیدواری به رشد نرخ‌ها در کنار افزایش قیمت معاملات در بازارهای آتی را می‌توان از دلایل رشد قیمت‌ها به‌شمار آورد هرچند که این انتظار وجود دارد که تعطیلات پیشین به کاهش حجم تولید در صنعت فولاد چین منجر شود ولی این تنها یک احتمال است.

رشد قیمت نفت خام و رسیدن به رقمی نزدیک به 56 دلار برای هر بشکه نفت خام برنت خود سیگنال مهمی محسوب شده که می‌تواند امکان رسیدن به قیمت‌هایی نزدیک به 60 دلار را تقویت کرده و از سوی دیگر با افزایش هزینه استخراج و حمل و نقل، تاثیر مستقیمی بر بهای سنگ‌آهن و حتی زغال‌سنگ بر جای می‌گذارد. در روزهای اخیر شاهد رشد مجدد قیمت سنگ‌آهن هستیم که از بهبود تقاضا و رشد قیمت تمام شده آن تاثیر پذیرفته و می‌تواند سیگنال مهمی برای حمایت از بازار فولاد تلقی شود. رشد شکننده بهای سنگ‌آهن که موجب شد بهای هر تن سنگ‌آهن به نزدیکی 92 دلار در هر تن برسد را باید بسیار جدی گرفت زیرا موجب شد تا بهای این کالا به بالاترین حد از اواسط سال 2014 تاکنون برسد. با توجه به این موارد می‌توان روزهای پیش رو در بازار فولاد جهان با محوریت شرق آسیا را افزایشی دانست هرچند که رشد انتظاری قیمت‌ها از بازار چین استارت خورده است. این وضعیت می‌تواند به ادامه رشد قیمت‌ها منجر شده که تا هفته‌های آینده نیز ادامه خواهد داشت؛ بنابراین سیگنال مثبت و مهمی از بازارهای جهانی بر بازار داخلی تاثیرگذار خواهد بود.

یک شنبه 1 اسفند 1395



نظرات

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب منتشر خواهد شد
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد